Gerek e-posta, gerek bu siteden yorum yazarak, gerekse Facebook’tan ileti gönderip benden bir yanıt alamayanların sayısını tutmuyorum. Ancak, sınırı aşıp yanıt alamadığı için “karaktersizce” iletiler gönderenleri görünce buradan toplu yanıt yazmak istedim.

Üzgünüm, size yanıt yazamam. Yazamam, çünkü yazdıklarınızdan hiç bir şey anlamıyorum.

“Ole diosun ama buna nediceksin?” Efendim?
Büyük Türkçe sözlüğe bakıyorum; “OLE, DİO” gibi sözcükler bulamıyorum.

Derdinizi anlıyorum, “Öyle diyorsun ancak, buna ne diyeceksin?” demek istiyorsunuz.
Evet, bize; “tutumlu olmak” öğütlendi, öğretildi. Ancak tutumluluğu “akıl tutulması” şeklinde yapmanızı kavrayamıyorum.
Üç beş harften tasarruf edip, akıl tutulması yaşayan, dilinden habersiz, kişiliğini yitirmeye başlamış haliyle de doğru düşünme yetisi azalmış birine ne yanıt yazabilirim?

Çok mu ağır geliyor “shift” tuşuna basıp noktadan sonraki ilk harfleri büyük yazmak?
Çok mu ağır geliyor “!” işareti koymak bir ünlemin sonuna?
“mutis yaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa” yazıp, “kıçınızın ne kadar zorlanabildiğini göstermektense; “Çok güzel ya!” yazmayı neden beceremezsiniz?

“öle, böle,” yazarken sakındığınız harfleri, “yaaaaaaaa”, “beeee” “vayyyyyyy” yazarken neden katlaya katlaya kullanıyorsunuz? Amaç, harften kazanmaksa bu çelişki neden?

Evet, sözcüğün tam anlamı ile “akıl tutulması” yaşıyorsunuz ve benden hiç bir zaman yanıt alamayacaksınız. :-)
Doğru yazılmış bir iletiyi yanıtsız bıraktığım olmamıştır. ;-)

Sevgiyle…